Rozważanie Ewangelii według św. Mateusza


Tytuły rozważań


ROZDZIAŁ 13


1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28


Strona opracowywana. Powrót do rozdziału I








PRZYPOWIEŚĆ O SIEWCY

Owego dnia Jezus wyszedł z domu i usiadł nad jeziorem.1 Wnet zebrały się koło Niego tłumy tak wielkie, że wszedł do łodzi i usiadł, a cały lud stał na brzegu.2 I mówił im wiele w przypowieściach tymi słowami:3 «Oto siewca wyszedł siać. A gdy siał, niektóre [ziarna] padły na drogę, nadleciały ptaki i wydziobały je.4 Inne padły na miejsca skaliste, gdzie niewiele miały ziemi; i wnet powschodziły, bo gleba nie była głęboka.5 Lecz gdy słońce wzeszło, przypaliły się i uschły, bo nie miały korzenia.6 Inne znowu padły między ciernie, a ciernie wybujały i zagłuszyły je.7 Inne w końcu padły na ziemię żyzną i plon wydały, jedno stokrotny, drugie sześćdziesięciokrotny, a inne trzydziestokrotny.8 Kto ma uszy, niechaj słucha!».9 (Mt )

CEL PRZYPOWIEŚCI

Przystąpili do Niego uczniowie i zapytali: «Dlaczego w przypowieściach mówisz do nich?»10 On im odpowiedział: «Wam dano poznać tajemnice królestwa niebieskiego, im zaś nie dano.11 Bo kto ma, temu będzie dodane, i nadmiar mieć będzie; kto zaś nie ma, temu zabiorą również to, co ma.12 Dlatego mówię do nich w przypowieściach, że otwartymi oczami nie widzą i otwartymi uszami nie słyszą ani nie rozumieją.13 Tak spełnia się na nich przepowiednia Izajasza: Słuchać będziecie, a nie zrozumiecie, patrzeć będziecie, a nie zobaczycie.14 Bo stwardniało serce tego ludu, ich uszy stępiały i oczy swe zamknęli, żeby oczami nie widzieli ani uszami nie słyszeli, ani swym sercem nie rozumieli: i nie nawrócili się, abym ich uzdrowił.15 Lecz szczęśliwe oczy wasze, że widzą, i uszy wasze, że słyszą.16 Bo zaprawdę, powiadam wam: Wielu proroków i sprawiedliwych pragnęło ujrzeć to, na co wy patrzycie, a nie ujrzeli; i usłyszeć to, co wy słyszycie, a nie usłyszeli.17 (Mt )

WYJAŚNIENIE PRZYPOWIEŚCI O SIEWCY

Wy zatem posłuchajcie przypowieści o siewcy!18 Do każdego, kto słucha słowa o królestwie, a nie rozumie go, przychodzi Zły i porywa to, co zasiane jest w jego sercu. Takiego człowieka oznacza ziarno posiane na drodze.19 Posiane na miejsce skaliste oznacza tego, kto słucha słowa i natychmiast z radością je przyjmuje;20 ale nie ma w sobie korzenia, lecz jest niestały. Gdy przyjdzie ucisk lub prześladowanie z powodu słowa, zaraz się załamuje.21 Posiane między ciernie oznacza tego, kto słucha słowa, lecz troski doczesne i ułuda bogactwa zagłuszają słowo, tak że zostaje bezowocne.22 Posiane w końcu na ziemię żyzną oznacza tego, kto słucha słowa i rozumie je. On też wydaje plon: jeden stokrotny, drugi sześćdziesięciokrotny, inny trzydziestokrotny».23 (Mt )

PRZYPOWIEŚĆ O CHWAŚCIE

Inną przypowieść im przedłożył: «Królestwo niebieskie podobne jest do człowieka, który posiał dobre nasienie na swej roli.24 Lecz gdy ludzie spali, przyszedł jego nieprzyjaciel, nasiał chwastu między pszenicę i odszedł.25 A gdy zboże wyrosło i wypuściło kłosy, wtedy pojawił się i chwast.26 Słudzy gospodarza przyszli i zapytali go: "Panie, czy nie posiałeś dobrego nasienia na swej roli? Skąd więc wziął się na niej chwast?"27 Odpowiedział im: "Nieprzyjazny człowiek to sprawił". Rzekli mu słudzy: "Chcesz więc, żebyśmy poszli i zebrali go?"28 A on im odrzekł: "Nie, byście zbierając chwast nie wyrwali razem z nim i pszenicy.29 Pozwólcie obojgu róść aż do żniwa; a w czasie żniwa powiem żeńcom: Zbierzcie najpierw chwast i powiążcie go w snopki na spalenie; pszenicę zaś zwieźcie do mego spichlerza"».30 (Mt )

PRZYPOWIEŚĆ O ZIARNKU GORCZYCY I O ZACZYNIE

Inną przypowieść im przedłożył: «Królestwo niebieskie podobne jest do ziarnka gorczycy, które ktoś wziął i posiał na swej roli.31 Jest ono najmniejsze ze wszystkich nasion, lecz gdy wyrośnie, jest większe od innych jarzyn i staje się drzewem, tak że ptaki przylatują z powietrza i gnieżdżą się na jego gałęziach».32 Powiedział im inną przypowieść: «Królestwo niebieskie podobne jest do zaczynu, który pewna kobieta wzięła i włożyła w trzy miary mąki, aż się wszystko zakwasiło».33 To wszystko mówił Jezus tłumom w przypowieściach, a bez przypowieści nic im nie mówił.34 Tak miało się spełnić słowo Proroka: Otworzę usta w przypowieściach, wypowiem rzeczy ukryte od założenia świata.35 (Mt )

WYJAŚNIENIE PRZYPOWIEŚCI O CHWAŚCIE

Wtedy odprawił tłumy i wrócił do domu. Tam przystąpili do Niego uczniowie i prosili Go: «Wyjaśnij nam przypowieść o chwaście!»36 On odpowiedział: «Tym, który sieje dobre nasienie, jest Syn Człowieczy.37 Rolą jest świat, dobrym nasieniem są synowie królestwa, chwastem zaś synowie Złego.38 Nieprzyjacielem, który posiał chwast, jest diabeł; żniwem jest koniec świata, a żeńcami są aniołowie.39 Jak więc zbiera się chwast i spala ogniem, tak będzie przy końcu świata.40 Syn Człowieczy pośle aniołów swoich: ci zbiorą z Jego królestwa wszystkie zgorszenia i tych, którzy dopuszczają się nieprawości,41 i wrzucą ich w piec rozpalony; tam będzie płacz i zgrzytanie zębów.42 Wtedy sprawiedliwi jaśnieć będą jak słońce w królestwie Ojca swego. Kto ma uszy, niechaj słucha!43 (Mt )

PRZYPOWIEŚĆ O SKARBIE I PERLE

Królestwo niebieskie podobne jest do skarbu ukrytego w roli. Znalazł go pewien człowiek i ukrył ponownie. Uradowany poszedł, sprzedał wszystko, co miał, i kupił tę rolę.44 Dalej, podobne jest królestwo niebieskie do kupca, poszukującego pięknych pereł.45 Gdy znalazł jedną drogocenną perłę, poszedł, sprzedał wszystko, co miał, i kupił ją.46 (Mt )

PRZYPOWIEŚĆ O SIECI

Dalej, podobne jest królestwo niebieskie do sieci, zarzuconej w morze i zagarniającej ryby wszelkiego rodzaju.47 Gdy się napełniła, wyciągnęli ją na brzeg i usiadłszy, dobre zebrali w naczynia, a złe odrzucili.48 Tak będzie przy końcu świata: wyjdą aniołowie, wyłączą złych spośród sprawiedliwych49 i wrzucą w piec rozpalony; tam będzie płacz i zgrzytanie zębów.50 Zrozumieliście to wszystko?» Odpowiedzieli Mu: «Tak jest».51 A On rzekł do nich: «Dlatego każdy uczony w Piśmie, który stał się uczniem królestwa niebieskiego, podobny jest do ojca rodziny, który ze swego skarbca wydobywa rzeczy nowe i stare».52 (Mt )

JEZUS W NAZARECIE

Gdy Jezus dokończył tych przypowieści, oddalił się stamtąd.53 Przyszedłszy do swego miasta rodzinnego, nauczał ich w synagodze, tak że byli zdumieni i pytali: «Skąd u Niego ta mądrość i cuda?54 Czyż nie jest On synem cieśli? Czy Jego Matce nie jest na imię Mariam, a Jego braciom Jakub, Józef, Szymon i Juda?55 Także Jego siostry czy nie żyją wszystkie u nas? Skądże więc ma to wszystko?»56 I powątpiewali o Nim. A Jezus rzekł do nich: «Tylko w swojej ojczyźnie i w swoim domu może być prorok lekceważony».57 I niewiele zdziałał tam cudów, z powodu ich niedowiarstwa.58 (Mt )

(Omówienie prawd wiary dla małych dzieci można znaleźć tutaj)

Autor komentarza: ks. Michał Kaszowski



Tytuły rozważań