Powrót do strony głównej

SPIS


Teologia dla dzieci i ich wychowawców


Stworzenie przez wszechmogącego Boga świata

 – naszego pięknego domu


Bardzo dawno temu oprócz Trójcy Świętej nie było nic.

Nie było ludzi, nie było zwierząt, nie było słońca, nie było księżyca, nie było nawet ziemi.

Był tylko Pan Bóg, którego naszymi oczami nie potrafimy zobaczyć.

Jeśli chcesz sobie wyobrazić,

jak pusto i smutno było bardzo dawno temu,

to zamknij oczy.

 

 

Chyba nie podoba Ci się ta pustka bez różnych ładnych rzeczy.

Panu Bogu też się pustka nie podobała.

Trójca Święta postanowiła więc zapełnić tę pustkę ślicznymi gwiazdami, planetami, mgławicami,

aby były widoczne z ziemi na pogodnym niebie.

Pan Bóg postanowił stworzyć Słońce, naszą Ziemię i Księżyc, aby jak lampa świecił nam w nocy.

 

 

Trójca Święta postanowiła stworzyć również niewidzialnych aniołów, mądrych i bardzo dobrych,

aby się opiekowali Tobą i wszystkimi ludźmi.

 

 

Pan Bóg postanowił ozdobić ziemię pięknymi kwiatami, roślinami i drzewami.

Postanowił zapełnić wody rybami i innymi stworzonkami.

Postanowił stworzyć piękne ptaki, motyle i owady, aby fruwały w powietrzu.

 

 

Bóg kochał Ciebie,

dlatego postanowił stworzyć śliczną ziemię dla Ciebie i dla wszystkich ludzi.

Chciał, aby ziemia była piękna, bo wiedział,

że Ty będziesz na niej mieszkać.

 

 

Cała Trójca Święta kochała Ciebie i chciała,

żeby ziemia była prześlicznym domem dla Ciebie.

 

 

Kiedy Pan Bóg pomyślał o pięknych rzeczach, które postanowił stworzyć,

one zaczęły powstawać.

 

 

 

Stworzenia nie powstały wszystkie równocześnie, lecz jedne po drugich.

Zaczęły się pojawiać w takiej kolejności,

jakiej chciał Pan Bóg.

 

Już nie było tej pustki,

która była przed Twoimi zamkniętymi oczami.

Powoli uformował się piękny świat, który widzisz, gdy masz otwarte oczy.

 

Wszystko stworzył kochający nas i wszechmogący Pan Bóg.

Pan Bóg jest wszechmogący, to znaczy potrafi zrobić wszystko, co chce.

A ponieważ jest dobry, dlatego czyni i stwarza tylko dobre rzeczy.

 

"Kocham Cię, Boże, za to, że stworzyłeś świat, ludzi i mnie."

 

Wyjaśnienia dla starszych

 

1. Kto stworzył Pana Boga? Przy wyjaśnianiu, że wszystko stworzył Pan Bóg, najprawdopodobniej padnie pytanie: "A kto stworzył Pana Boga?". Nikt Go nie stworzył. On zawsze istniał i daje istnienie wszystkim stworzeniom. Można tę prawdę zilustrować przykładem. Otóż góry, rzeki, morza, domy stoją na ziemi, ale Ziemia jako planeta nie stoi na niczym. Kręci się wokół swojej osi i krąży wokół Słońca. Gdyby Ziemia znikła, znikłoby także wszystko, co się na niej znajduje.

Można z dziećmi narysować dom, rozpoczynając od komina. Przy rysowaniu wyjaśniamy: Na czym stoi komin? Na dachu. Na czym opiera się dach? Na murach domu. Na czym stoją mury domu? Na fundamentach. Na czy stoją fundamenty? Na ziemi. A  na czym stoi ziemia? Na niczym, bo Ziemia jest kulistą planetą, która krąży wokół Słońca i na niczym nie stoi. Podobnie wszystko, co istnieje, jakby „stoi” na Panu Bogu, jakby „opiera się” na Nim, On jednak na niczym nie stoi, na niczym się nie opiera. Gdyby Pan Bóg przestał istnieć, to również wszystkie stworzenia przestałyby istnieć. Tak jednak nigdy się nie stanie, gdyż Bóg ma inną naturę niż stworzenia. Językiem filozoficznym mówimy, że Pan Bóg jest bytem koniecznym, samym istnieniem, a stworzenia są bytami przygodnymi, czyli takimi, które nie muszą istnieć.

 

2. Stwórcą wszystkiego jest Trójca Święta. Stwierdzenie katechizmowe, że Bóg Ojciec nas stworzył, Syn Boży odkupił, a Duch Święty uświęcił, pozornie zaprzecza prawdzie, że wszystkie trzy Osoby Trójcy Przenajświętszej stwarzają. Aby zrozumieć, że pomiędzy powyższymi dwoma stwierdzeniami nie ma sprzeczności, można się posłużyć przykładem. Otóż w każdej szkole jest wielu nauczycieli lub nauczycielek. Ktoś pokazuje nam jednego z nauczycieli, idącego po ulicy, i pyta nas: „Kto to jest?” Odpowiadamy: „To jest nauczyciel, który uczy w naszej szkole”. Powiedzieliśmy prawdę. Jednak naszymi słowami nie stwierdziliśmy, że jest on „jedynym” nauczycielem uczącym w danej szkole. Oprócz niego jest jeszcze więcej nauczycieli i nauczycielek. Nie powiedzieliśmy jednak tego, bo nie było to w tym momencie konieczne. Wszyscy nauczyciele uczą. Może się nawet zdarzyć, że kilka nauczycielek lub nauczycieli uczy tego samego przedmiotu. Jednak, jeśli tak jest, to nie uczą oni w identyczny sposób, bo każdy z nich ma swoją osobowość. Jeśli odniesiemy przykład do Boga Stwórcy to można powiedzieć, że tak jak wszyscy nauczyciele uczą, tak wszystkie Osoby Trójcy Przenajświętszej stwarzają. Ale jak każdy nauczyciel uczy zgodnie ze swoją osobowością, ma swoją własną metodę uczenia, tak Osoby Trójcy Świętej nie działają identycznie, lecz każda z Nich – w sobie właściwy sposób. Czyli tzw. „działania zewnętrzne” Trójcy Świętej zawsze są wspólne, jednak nie są identyczne. W szczególny sposób widać to na przykładzie dzieła Odkupienia, dokonanego przez Jezusa Chrystusa. Tylko Druga Osoba Trójcy Świętej stała się człowiekiem, Jezusem Chrystusem, który umarł na krzyżu. Jednak działaniu Jezusa na ziemi zawsze towarzyszyło działanie Ojca niebieskiego i Ducha Świętego. Działaniami „zewnętrznymi” Trójcy Świętej nazywa się w teologii te działania Boskich Osób, które odnoszą się do stworzeń. Do tych działań zalicza się stwarzanie i uświęcanie tego, co zostało stworzone. Chociaż każde z tych „zewnętrznych” działań jest wspólne, to jednak nie jest identyczne.

 

Więcej o wszechmocy Boga – tutaj

Więcej o stworzenie świata i człowieka – tutaj

 

Omówienie różnych zagadnień teologicznych można znaleźć w alfabetycznym Słowniku wyrażeń religijnych


(ks. Michał Kaszowski, autorzy wykorzystanych rysunków: Franek i Antoni Puto, Kasia i Wojtek Hejna)


SPIS


Powrót do strony głównej